«egoizm», «monizm» ve «dualizm»

OKUMAZSANIZ KAYBEDERSİNİZ..! Dînimizde enâniyet = bencillikle bildirilen egoizm inancı bir insanda olursa, o insan, namusu, mukaddesatı, dîni, millî şeref ve serveti dahi şahsına feda eder. Onun için yukarıdaki hadîs-i şeriflerle reddedildi. Egoizme giren zengin veyahud reisin kalbinden merhamet duygusu silinir, vurgunculuk ve istifçilik zihniyeti dimağına hâkim olur. Artık fırsatı ele geçiren, zaifi zavallıyı ezip geçer, sömürür ve sömürmeyi de kahramanlık inanır, hatta onunla iftihar eder. Bunun için "Elbette fakirler, aç kaldıkları, çıplak kaldıkları zamanda, -Müslüman zenginlerinin kendilerine yapacakları bağış sebebiyle- fakirlik meşakkatinde bırakılamaz = belasıyla başbaşa kalamaz." diye buyruldu. Zira bu hastalığa yakalananlar, ya sınıf ayrılıklarını alevlendirir ya da zümrelerin saltanatlarını sürdürürler. Hatta içtimaî hayattaki sınıfları kaldırma yahud birçok sınıfları ihdas etme mücadelesi, egoistlerin zihinlerine göre ibadettir. Maatteessüf çok eski olan bu zihniyet, bizim zamanımızda baş gösterip, maddecilik yani yalnız dünya menfaatine, yalnız cesede değer vermek inancı tekrar yerleşiyor. Yerleştikçe de İslam kardeşliğindeki merhamet, şefkat ve îsârı yani diğergamlık hasletini, yardımlaşmayı, dayanışmayı, tanışmayı yıkıyor, dolayısıyla islam binasına bataryalarını yöneltiyor. Maatteessüf, bu kanser hastalığına yakalanan rüşvetçi memurlar, sahte âmirler, sömürücü tüccarlar, taklidci ve cahil sofiler, maaşçı bilginler, yalancı liderler, paracı doktorlar doğrusu kasaplar, şöhret peşine düşüp, Avrupa'ya halifelik yapmaktadırlar. Böylece halîfelik yapanlar ve Avrupa hayranı olan profesörler, Allah'ın ayetlerini bile kendi heva ve heveslerine uyduruyorlar. Ayakta bevl eden imamlar ve yanlış mesaj veren yazarlar, masum neslimize musallat olmaktadırlar... Bu zavallı kuşları dinlerinden, dillerinden, gerçek ilimden, fıtrat ve asaletlerinde mevcud olan kültürden uzaklaştırmakta, âciz bırakmaktadırlar. Kimisi tefeci, kimisi deveci ve kimisi kimisi... Her biri deyim bulamadığım felaketlere uğruyorlar... Elbette din ve vatan uğrunda ilmi, malı, canı ve servetiyle, riyaset ve varlığıyla şeref dairesinde fedakârlıkta bulunup, neslimize dosdoğru yol gösteren Müslüman kardeşlerimizi egoizmin her cihetinden tenzih ederiz. Ve onlardan kıskanmaksızın, Allah onlara yardımcı olsun, böyleler çogafsın, deriz. Nasıl ki, necasetten ve hadesten paklanmak yani abdest almak namazın şartı ise, öylece mikroplarından da kalbi temizlemek de iman kardeşliğinin şartıdır. Evvelden de dediğimiz gibi iman ve İslam, kardeşliği teşmil, kardeşlik ise imanı tekmil eder. Kaynak:Dilara Yayınları-İsmail Çetin-Tek Çare kitabı S:467