Bugüne kadar hiç yalnızlığı yaşamadım,her zaman hayatımı birileriyle paylaştım... dertlerimi sevdim, dertlilere derman aramayı kendime görev bildim...
Ya şimdi.. Nedir beni bu yalnızlık duygusuna iten,bir başıma kalmayı düşündüren... Yılmak nedir bilmeden koşuşturan, önüne çıkan engelleri küçümseyen, iz bıraksalarda aştığı engellerin arkasından gülümseyen ben değilmiydim yoksa..! Ufkumda batmayan güneşim, şimdi yerini karanlıklara terketmiş,geçmeyen saatlerle bütünleşmiş..
Halbuki çok tohumlar ekmiştim kıraç toprağıma... kin,nefret,riya,gaflet kalb toprağımı sardı da; ektiğim sevgi,aşk,ihlas,kardeşlik tohumlarını kimler yaktı...
yalnız kalmayı istiyorum.. Renklerden,güzelliklerden uzakta,bir başıma..